Δευτέρα, 28 Μαρτίου 2011

Θου Κύριε φυλακήν τω στόματι μου και θύρα περιοχής περί τα χείλη μου

Ο νόμος του Μέρφι

Ο Μέρφι είπε πανω-κατω: "Ό,τι μπορεί να πάει στραβά, θα πάει στραβά, και τη χειρότερη δυνατή στιγμή με το χειρότερο δυνατό τρόπο''. Αισιόδοξο, έτσι?! Λίγα παραδείγματα Κάθε λύση,γεννάει ένα καινούριο πρόβλημα.
Είναι αδύνατον να προφυλάξεις κάτι από τη βλακεία , διότι οι βλάκες είναι ικανότατοι.
Συμπεράσματα,χαμογελάστε...
Ούτως η άλλως το αύριο θα είναι χειρότερο.
Όταν τα πράγματα πάνε καλά...Κάτι θα πάει στραβά.Όταν τα πράγματα δεν μπορούν να γίνουν χειρότερα , θα γίνουν.
Κάθε φορά που θες να "χτυπήσεις ξύλο" , διαπιστώνεις ο'τι ο κόσμος είναι φτιαγμένος από αλουμίνιο ή πλαστικό. Για να καθαριστεί κάτι , πρέπει να βρωμίσει κάτι άλλο.
Όποιος γελάει όταν όλα πάνε στραβά , έχει βρει κάποιον να του τα φορτώσει.
Αν δεν μπορείς να τους πείσεις , μπέρδεψέ τους.
Μην διαφωνείς δημόσια με έναν ηλίθιο...Ο κόσμος μπορεί να μην καταλάβει τη διαφορά.
Ο μόνος τρόπος για να ανακαλύψεις τα όρια του δυνατού , είναι να αρχίσεις από τα αδύνατα. Το άθροισμα της ομορφιάς και της εξυπνάδας είναι πάντα σταθερό.
Η ομορφιά είναι μόνο επιφανειακή , αλλά η ασχήμια έχει βάθος.
Ο νόμος του Μέρφι έχει τις υποκατηγορίες του, όπως για παράδειγμα στον έρωτα (όλες οι καλές είναι πιασμένες), στα σπορ (οι άσχετοι στο γήπεδο έχουν τις καλύτερες θέσεις)
Κοινός παρανομαστής παραμένει η θεωρία πως εάν υπάρχει πάνω από ένας τρόπος να κάνουμε κάτι, και έστω ένας από αυτούς καταλήγει σε καταστροφή ή ανεπιθύμητο αποτέλεσμα, τότε αυτό θα συμβεί.





Yπάρχει και ένα λιγότερο γνωστό θεώρημα παρόμοιας φύσεως, αυτό του Φλάναγκαν, που υποστηρίζει ότι ο Μέρφι ήταν οπτιμιστής!!!
Θου Κύριε!

Παρασκευή, 25 Μαρτίου 2011

180 χρόνια

Με ωραιοποιημένες και μισές αλήθειες δεν πρόκειται να αποκτήσουμε ποτέ πραγματική ταυτότητα σαν λαός.
Δεν κινδυνεύουμε από τα κατορθώματα μας αλλά από τα λάθη και τα ελαττώματα μας.
Και όσο επιμένουμε να τα κρύβουμε κάτω από το χαλάκι της οποιασδήποτε εθνικής προπαγάνδας, δε πρόκειται ποτέ να μάθουμε από αυτά και να προχωρήσουμε ένα βήμα παραπέρα.
Το ότι δεν μιλάμε για τα “αγκάθια” της ιστορίας μας δεν σημαίνει ότι τα ξεχνάμε, ούτε ότι δεν τα υπολογίζουμε.




Δευτέρα, 21 Μαρτίου 2011

Μέραααααααααααααααααα ενα καφέ.


Ο καφές γενικά, αλλά πιο συγκεκριμένα, ο τούρκικος καφές είναι μια συνήθεια έντονα συνυφασμένη με την ιδιοσυγκρασία του νεοέλληνα.
Ο Σουηδός π.χ. δεν έχει στην κουλτούρα του τον καφέ, δεν γνωρίζει το τελετουργικό του καφέ, δεν θα πάει για καφέ, δεν θα κουβεντιάσει με καφέ, δεν θα καπνίσει στον καφέ, δεν θα διαβάσει τα ιερογλυφικά του καφέ, δεν θα ερωτευτεί με την μυρωδιά του καφέ, δεν θα χαρεί ούτε θα λυπηθεί παρέα με ένα καφέ.
Ένα πρόσφατο ταξίδι μου στην Σκανδιναβία και μια προσπάθεια, που γρήγορα έγινε αγωνία, να βρώ ένα ωραίο μέρος για καφέ που επίσης να μπορώ να καπνίσω, με έκανε να σκεφτώ πόσο τυχεροί είμαστε εμείς εδώ στο ωραιότερο οικοπεδάκι του πλανήτη, όπως λέει ο Σαββόπουλος, που εκτός των άλλων, μπορούμε να πιούμε τον καφέ μας, για οποιονδήποτε λόγο, όπως μόνο εμείς ξέρουμε.
Ως έλληνες ,λοιπόν, που ξέρουμε από καλό καφέ, και έχουμε ένα έμφυτο σεβασμό στην παράδοση (λέμε τώρα), ενσωματώσαμε τον καφέ στην καθημερινότητά μας και θεσμοθετήσαμε τις παρακάτω κατηγορίες :
Φιλικός καφές Δε χρειάζεται καμία αφορμή γι αυτό το είδος. Προσφέρεται όλο το 24τράωρο. Ψήνεται χωρίς να ρωτήσεις, πόση ζάχαρη. Εχει τον χαρακτήρα του γλυκήβραστου με τρεις κουταλιές καφέ και έξι ζάχαρη, σηκώνεις και το μπρίκι για να κάνει ο καφές κάμποσες φουσκάλες. Φουσκώνει με γέλια και σχόλια. Αν η συνάντηση έχει ζουμερά γεγονότα που λέγονται κατά το ψήσιμο, συνήθως χύνεται και μυρίζει ο τόπος καβουρντισμένη λεπτομέρεια.
Στις γυναικείες συναντήσεις ενίοτε γυρίζεται και διαβάζεται από όσες διαθέτουν το κληρονομικό χάρισμα.
Ερωτικός καφές Με ολίγη, ή ο καφές «ναι-και όχι»: τρείς κουταλιές καφέ και μισή κουταλιά ζάχαρη. Σε τούτη την εκδοχή του καφέ κρύβεται όλο το νόημα του φλέρτ και του ερωτικού παιχνιδιού.
Μερικοί βέβαια τον ψήνουν σερμπέτι και σε λιγώνει. Αλλά γούστα είναι αυτά..
Συνήθως κανονίζεται από άτομα του έτερου φύλου που «τα ψήνουν».
Η πρόσκληση είναι πάντα για το σπίτι του ενός ή του άλλου, ώρες που δεν συνηθίζεται καφές.
Ο καφές της αφορμής, ο καφές που μυρίζει after shave και αφρόλουτρο από την είσοδο της πολυκατοικίας.
Η ερώτηση «πάμε για καφέ?» ήταν το προσφιλέστερο καμάκι στην δεκαετία του '80.
Από εκεί μάλλον προέρχεται και η έκφραση «τον ήπιαν τον καφέ» και η άλλη με το άσχημο περιεχόμενο «τον πίνει τον καφέ».
Επαγγελματικός καφές Εδώ χρειάζεται ένας καφές ισορροπημένος χωρίς γευστικά τερτίπια. Ενας καφές άμεσος και ουσιώδης.
Ενας ζυγιασμένος καφές, σαν τον μέτριο βαρύ, ας πούμε, με τρεις κουταλιές καφέ και τρεις κουταλιές ζάχαρη.
Καφές παρηγοριάς η παράδοση θέλει αυτόν τον καφέ να είναι σκέτος και βαρύς, με 3 κουταλιές καφέ και καθόλου ζάχαρη.
Προσφέρεται σε κηδείες (φτού-φτού) ή σε καταστάσεις κηδειακής ατμόσφαιρας.
Κέρατο, Απόλυση, Απόρριψη, οικονομική κρίση, ομάδα που έχασε, Αυτοκίνητο που τρακαρίστηκε πριν την αποπληρωμή του, Βαφή μαλλιών που δεν πέτυχε κλπ.
Ο καφές της παρηγοριάς, με οποιαδήποτε αναλογία ζάχαρης και καφέ, είναι πάντα πικρός,φαρμάκι.
Η πρώτη ρουφηξιά συνοδεύεται με βαθύ και κοφτό αναστεναγμό (αααααααχ!). Αμέσως μετά, ένα τσιγάρο ανάβει.
Καφές με Θειάφι αντί ζάχαρης, ανάλογες ποσότητες θειαφιού.
Είναι η πρώτη φυσιολογική αντίδραση, μετά από ένα καφέ παρηγοριάς.
Μην δοκιμάσετε αυτήν την συνταγή, όσο κι αν πιστεύετε πως αξίζει σε κάποιους. Δαμάστε την μύχια σατανική σκέψη σας. Να θυμάστε.
Η τελευταία που τον έψησε ανταλλάζει συνταγές, με την κυρα Βέφα των τηγανόψωμων.
Πρωινός καφές Ο τηλεοπτικός καφές. Τον έχουμε δοκιμάσει σχεδόν όλοι. Είναι ο καφές νερομπουρμπούλι. Εντελώς νεροζούμι, άνοστος , άπαχος, αραιός.




*Τα στοιχεία για τις ποικιλίες και αναλογίες του τούρκικου καφέ τα πηρα από το βιβλίο του Ηλία Πετρόπουλου, «Ο τούρκικος καφές εν ελλάδι»

Τρίτη, 15 Μαρτίου 2011

Τσουνάμι συναισθημάτων

Μια γιαπωνεζούλα κλεισμένη σε μονάδα απομόνωσης προσβληθέντων από ραδιενέργεια στο Nihonmatsu μιλάει στο σκυλάκι της πίσω από το τζάμι προστασίας




Kάποιες τέτοιες ψυχές,
σε κάνουν να αισθάνεσαι οτι είσαι ανθρώπος.
H αγάπη διαχέεται οχι μόνο στο σκυλάκι σου,
αλλά σε όλους τους άτυχους της γης……….

Πέμπτη, 10 Μαρτίου 2011

Κική Δημουλά / Άνεμος - Η Περιφραστική Πέτρα

Μίλα.
Πὲς κάτι, ὁτιδήποτε.
Μόνο μὴ στέκεις σὰν ἀτσάλινη ἀπουσία.
Διάλεξε ἔστω κάποια λέξη,
ποὺ νὰ σὲ δένει πιὸ σφιχτὰ
μὲ τὴν ἀοριστία.
Πές:
«ἄδικα»,
«δέντρο»,
«γυμνό».
Πές:
«θὰ δοῦμε»,
«ἀστάθμητο»,
«βάρος».
Ὑπάρχουν τόσες λέξεις ποὺ ὀνειρεύονται
μιὰ σύντομη, ἄδετη, ζωὴ μὲ τὴ φωνή σου.

Μίλα.
Ἔχουμε τόση θάλασσα μπροστά μας.
Ἐκεῖ ποὺ τελειώνουμε ἐμεῖς
ἀρχίζει ἡ θάλασσα.
Πὲς κάτι.
Πὲς «κῦμα», ποὺ δὲν στέκεται.
Πὲς «βάρκα», ποὺ βουλιάζει
ἂν τὴν παραφορτώσεις μὲ προθέσεις.

Πὲς «στιγμή»,
ποὺ φωνάζει βοήθεια ὅτι πνίγεται,
μὴν τὴ σῴζεις,
πὲς
«δὲν ἄκουσα».

Μίλα.
Οἱ λέξεις ἔχουν ἔχθρες μεταξύ τους,
ἔχουν τοὺς ἀνταγωνισμούς:
ἂν κάποια ἀπ᾿ αὐτὲς σὲ αἰχμαλωτίσει,
σ᾿ ἐλευθερώνει ἄλλη.
Τράβα μία λέξη ἀπ᾿ τὴ νύχτα
στὴν τύχη.
Ὁλόκληρη νύχτα στὴν τύχη.
Μὴ λὲς «ὁλόκληρη»,
πὲς «ἐλάχιστη»,
ποὺ σ᾿ ἀφήνει νὰ φύγεις.
Ἐλάχιστη
αἴσθηση,
λύπη
ὁλόκληρη
δική μου.
Ὁλόκληρη νύχτα.

Μίλα.
Πὲς «ἀστέρι», ποὺ σβήνει.
Δὲν λιγοστεύει ἡ σιωπὴ μὲ μιὰ λέξη.
Πὲς «πέτρα»,
ποὺ εἶναι ἄσπαστη λέξη.
Ἔτσι, ἴσα ἴσα,
νὰ βάλω ἕναν τίτλο
σ᾿ αὐτὴ τὴ βόλτα τὴν παραθαλάσσια.






Πέμπτη, 3 Μαρτίου 2011

Θα κλείσω τα μάτια. Γ. Μπιθικότσης - Ακης Πανου

Συγκλονιστική εκτέλεση απο τον Γ. Μπιθικότση. Το κατέβασε η Χουντα 15 ημέρες αφότου κυκλοφόρησε το 1967. Ηχογραφήθηκε ξανά με "πολιτικά ορθούς¨στίχους 3 χρόνια μετά με τη Β. Μοσχολιού. Δευτερη φωνή Χ. Λαμπράκη


Που να βρεθεί ντροπή να με κρατήσει

Στη λάσπη και στην ξύλινη σκεπή......

Τη φτώχεια που μας έχει γονατίσει,

τη νιώθω μεγαλύτερη ντροπή.




I cannot bear the shame of living

in the muddy streets, and under a wooden roof;

The poverty that brought us to our knees

is the greatest shame that I have felt.