Σάββατο, 20 Μαΐου 2017

ams



Περπατοντας σε δρόμους της παιδικής μου ηλικίας.
Τότε που δεν ηθελε πολυ απλα απλωνες το χερι και επιανες το ονειρο.
Οι εποχές που αν τις πεις χρυσες το χρυσαφι θυμιζει νοθευμένο χαλκο τώρα.
Oι περιφεριακοι δρομοι μοιαζουν πλεον με πλαστικο της πλακας αλλων εποχων.
Μεχρι τη Ντάμ Σκουέρ από τό σταθμό των τραίνων,ποδαρατο.




Φαγάδικα πλαστικό Ευρωπαϊκό Ασιατικο φαγητό.
Σέλφις σέλφις σέλφις κονταρι να σου βγαλουν τα ματια.


Ο καθένας στο κοντάρι του καβαλημένος,τα παλιά μαγαζιά έχουν αλλάξει Τουρκόβαλκανιοι στα φαγαδικα.
ΑμερικανοιΙσπανοΙταλοΚινεζοι,στο δρομο.
Χοντροκόκαλες πιτσιρίκες ,αλλά και φίδια περιφέρονται στο δρομο .
Mεστές θείτσες στην τελευταια αναλαμπή της καύλας τους.









Κυριακή, 16 Απριλίου 2017

Αρχές της Κοινωνικής Ανασυγκρότησης

"Οι άνθρωποι φοβούνται τη σκέψη περισσότερο απ´ οτιδήποτε άλλο στον κόσμο-περισσότερο από την καταστροφή, ακόμα κι απ´ το θάνατο.


Η σκέψη είναι ανατρεπτική και επαναστατική, καταλυτική και φοβερή· η σκέψη είναι ανελέητη απέναντι στα προνόμια, τους κατεστημένους θεσμούς και τις βολικές συνήθειες· η σκέψη είναι αναρχική και άνομη, αδιάφορη απέναντι στην εξουσία, περιφρονητική απέναντι στη δοκιμασμένη σοφία των αιώνων.




Η σκέψη κοιτάζει τον πάτο της κόλασης και δεν φοβάται.
Βλέπει τον άνθρωπο, μια αχνή κουκκίδα, να περιβάλλεται από απύθμενα βάθη σιωπής· κι ωστόσο, περνάει περήφανη κι άφοβη σαν να ήταν ο υπέρτατος άρχοντας του σύμπαντος.




 Η σκέψη είναι δυνατή, σβέλτη και ελεύθερη, είναι το φως του κόσμου κι η μεγαλύτερη δόξα του ανθρώπου."













 (Μπέρτραντ Ράσελ, Principles of Social Reconstruction)

Παρασκευή, 24 Φεβρουαρίου 2017

Έρρωσθε & ευδαιμονείτε

 Πριν από ενάμιση εκατομμύριο χρόνια o hommo erectus σηκώνεται όρθιος και μπορεί να δει πάνω από την πυκνή βλάστηση τον εχθρό, δηλαδή την αντίπαλη ομάδα ή τα άγρια θηρία ! Αυτό το μεμονωμένο είδος επιβιώνει σε σχέση με τα αντίπαλα είδη.




Όταν ένα είδος ευδαιμονίζεται, γίνεται ευάλωτο σε κινδύνους και επιθέσεις. Τα είδη που έμαθαν να ζουν γύρω από τη φωτιά και το καψαλισμένο ζαρκάδι δύσκολα θα σηκωθούν να πολεμήσουν με το απροσδόκητο !





Όμως, ανάμεσά τους, κάποιοι έχουν το χρίσμα της επιβίωσης. Έχουν τον αγιασμό της επίγνωσης καθώς τους δόθηκε το ειδικό χάρισμα !Αυτοί δεν καλόμαθαν στη ζεστή σπηλιά, δεν περνούσαν τη ζωή τους με συζυγικά φιλιά και κοψίδια βίσωνα



Αυτοί ανησυχούσαν και κατέβαζαν συνέχεια ιδέες που τους έκαναν γραφικούς στα μάτια των ευδαιμονισμένων.





Καθώς οι συμπαντικοί νόμοι εκπληρώνονται, οι ανήσυχοι θα επιβιώσουν μέσα στο κράτος των παλαιών ήσυχων !
Ο βασικός νόμος της βιολογικής επιβίωσης και εξέλιξης προβλέπει, πως όταν ένα είδος δεν ωφελεί πλέον το ευρύτερο οικοσύστημα, τότε διαταράσσεται η ισορροπία του, ώστε από αυτό το είδος να εναπομείνουν μόνο τα ικανά άτομα για εξέλιξη !
.
.













Κυριακή, 5 Φεβρουαρίου 2017

Amy Winehouse


If I ever leave you....you can say I told you so!
And if I ever hurt you baby..... you know I hurt myself as well.
Is that any way for a man to carry on
Do you think I want my loved one gone
Said I love you
More than you'll ever know
More than you'll ever know
When I wasn't making much money
You know where my paycheck went
You know I brought it home to baby
And I never spent a red cent
Is that any way for a man to carry on
Do you think I want my loved one gone
Said I love you
More than you'll ever know
More than you'll ever know
I'm not trying to be
just any kind of man
I'm just trying to be somebody
You can love, trust and understand
I know that I can be
yeaaahhhh
A part of you that no one else could see




Κυριακή, 29 Ιανουαρίου 2017

Η Σατραπεία




Τι συμφορά, ενώ είσαι καμωμένος
για τα ωραία και μεγάλα έργα
η άδικη αυτή σου η τύχη πάντα
ενθάρρυνση κ’ επιτυχία να σε αρνείται·
να σ’ εμποδίζουν ευτελείς συνήθειες,
και μικροπρέπειας, κι αδιαφορίας.
Και τι φρικτή η μέρα που εκδίδεις,
(η μέρα που αφέθηκες κ’ ενδίδεις,
και φεύγεις οδοιπόρος για τα Σούσα,
και πηγαίνεις στον μονάρχη  Aρταξέρξη
που ευνοϊκά σε βάζει στην αυλή του,
και σε προσφέρει σατραπείες και τέτοια.
Και συ τα δέχεσαι με απελπισία
αυτά τα πράγματα που δεν τα θέλεις.
Άλλα ζητεί η ψυχή σου, γι’ άλλα κλαίει·
τον έπαινο του Δήμου και των Σοφιστών,
τα δύσκολα και τ’ ανεκτίμητα Εύγε·
την Αγορά, το Θέατρο, και τους Στεφάν ους.
Aυτά πού θα σ’ τα δώσει ο Αρταξέρξης,
αυτά πού θα τα βρεις στη σατραπεία·
και τι ζωή χωρίς αυτά θα κάμεις. 


(Από τα Ποιήματα 1897-1933, Ίκαρος 1984)