Κυριακή, 29 Ιανουαρίου 2017

Η Σατραπεία




Τι συμφορά, ενώ είσαι καμωμένος
για τα ωραία και μεγάλα έργα
η άδικη αυτή σου η τύχη πάντα
ενθάρρυνση κ’ επιτυχία να σε αρνείται·
να σ’ εμποδίζουν ευτελείς συνήθειες,
και μικροπρέπειας, κι αδιαφορίας.
Και τι φρικτή η μέρα που εκδίδεις,
(η μέρα που αφέθηκες κ’ ενδίδεις,
και φεύγεις οδοιπόρος για τα Σούσα,
και πηγαίνεις στον μονάρχη  Aρταξέρξη
που ευνοϊκά σε βάζει στην αυλή του,
και σε προσφέρει σατραπείες και τέτοια.
Και συ τα δέχεσαι με απελπισία
αυτά τα πράγματα που δεν τα θέλεις.
Άλλα ζητεί η ψυχή σου, γι’ άλλα κλαίει·
τον έπαινο του Δήμου και των Σοφιστών,
τα δύσκολα και τ’ ανεκτίμητα Εύγε·
την Αγορά, το Θέατρο, και τους Στεφάν ους.
Aυτά πού θα σ’ τα δώσει ο Αρταξέρξης,
αυτά πού θα τα βρεις στη σατραπεία·
και τι ζωή χωρίς αυτά θα κάμεις. 


(Από τα Ποιήματα 1897-1933, Ίκαρος 1984)