Κυριακή 7 Δεκεμβρίου 2008

Χαρτινος Σεπτεβρης...... στης αρχες του Δεκεβρη

...είμαστε ολομόναχοι στον έρωτα, στη ζωή, στο θάνατο και στους μεγάλους αποχαιρετισμούς. Τότε που ήμασταν ακόμα νέοι, αλλά έπρεπε να αποκτήσουμε γρήγορα τη σοφία των δοκιμασμένων και περισσότερο εγώ που, όπως έλεγε και η Φανή, κυνηγούσα τα φαντάσματα της αγάπης μέσα στα παραμύθια μιας ένοχης αθωότητας.

Μα δε γινόταν να απαρνηθώ τη ζωή μου στο άψε σβήσε, τόσο γρήγορα, με το πρόσχημα της ενηλικίωσης. Κι εξάλλου ήθελα να ζήσω το δράμα αυτής της περίφημης "ενηλικίωσης" σ' όλη του την έκταση, για να μάθω επιτέλους, ποιο ήταν το άλλοθι για τόσα "συναισθηματικά τιμήματα".


Κάποτε, όμως άρχισα να μεγαλώνω πραγματικά και μόνο τότε ταξινόμησα εκείνες τις σκόρπιες μέρες του "Χάρτινου Σεπτέμβρη", που πέρασε και έφυγε μέσα απο τα πιο λαμπερά καλοκαίρια μας, λογαριάζοντάς τον σαν μήνα του φθινοπώρου από συνήθεια ημερολογιακή...



Γιάννης Ξανθουλης, απο το ομώνυμο βιβλίο.




Μια εποχη διαφορετικη απο της αλλες .


Εκει που το χρυσαφι ανταμωνει το γαλαζιο του ουρανου και

Παρασκευή 28 Νοεμβρίου 2008

Καλοι μου ανθρωποι...





Φτάνοντας το τσουναμι της οικονομικής δυσπραγίας και στο νησί μας.Τα γραφεία πωλήσεων ανεβάζουν το κασέ με ονοματεπώνυμο.

Καλέ μου άνθρωπε είσαι πάντα μέσα στη καρδιά μας.

Price Guide Euros
Built in 1992 by the famous Greek actor Veggos as a holiday home, this large 3 bedroom property (175 m2) nestles right in the middle of the very picturesque mountain village of Kalamitsi on the western coast of the island & enjoys beautiful mountain and sea views.
The property has the added advantage of having a 3 bedroom main residence & a separate 1

Κυριακή 16 Νοεμβρίου 2008

Τα βασανα του αγροτη.




Κολιβατα 26 8 1977

Νικολαος Γ. Βρεττος.


Απροστάτευτε αγρότη

όσο που να εξοφλήσεις

τράβηξες στο παρελθόν,

μα έχεις και άλλα να τραβήξεις.


Και στο κτήμα σου σαν πας

μην το θεωρείς αστείο

ξεκώλωσες δυο φτέρες

σ' άρπαξε το δασαρχείο.


Και αν σε πιάσουν άνθρωπε μου

πρέπει να κρατάν οι πλάτες,

είναι τσούρμο, είναι κράτος,

ειν' του δάσους οι προστάτες


Θα σε παν στο δικαστήριο

και θα σου το πουν ωμά

πως εκραταγες στα χέρια

κλαδευτήρι και κασμά;;


Εργαλεία τέτοιου είδους

άνηκαν στο παρελθόν

ο κασμάς απαγορευτεί

είναι όπλο φοβερό.


Ανακρίσεις θα σου κάνουν

και θα σου το πουν σταράτα

πως ξεκώλωσες δυο φτερες;

γιατί έκοψε ςτα βάτα;


Τις ελιές πως τις κλαδεύεις;

ξέρεις θα σε βρει μπελιας,

πως κουτσούρεψες τ'αμπέλι;

και το πράσινο χαλάς;


Και από το έναν στον άλλο

συνεχίζει το βιολί

γιατί είναι μες' το δασαρχείο

φαγοκοιμισιδες πολλοί.


Αν πουλήσεις αγριάδα

που το δίκιο ειν' δικό σου

στα μουτρουμια στη ψειρού

άφησες το κόκαλο σου.


Και του λες απελπισμένα

Είναι ιδιοκτησία μου,

θέλω να το καλλιεργήσω

είναι η περιουσία μου.


Και σου απαντούν αγρίως

άσε τις προδικαστικές,

δεν υπάρχουν περιουσίες

είναι εκτάσεις δασικές.


Περιουσίες δεν υπάρχουν

κάποτε υπήρχαν όμως

τις κατάργησαν οι λίγοι

τις κατάργησε ο νόμος.


Έτσι φίλτατε αγρότη

αυτό έχει σημασία.......

εις το μέλλον θα είσαι αγρότης,

άλλα δίχως περιουσία.


Και αγανακτούν οι νέοι

και τα πάντα παρατάνε,

μια βαλίτσα μόνο παίρνουν

στην Αθήνα για να πάνε.


Τι θα κάνουν τα παιδιά μας

στη πρωτεύουσα που παν;

αυτοκίνητα θα κλέβουν;

η η βιτρίνες θε να σπαν;


Τότε επεμβαίνει ο νόμος

που είναι τα μέτρα του δραστήρια

και γεμίζουν με τους νέους,

φυλακές και κρατητήρια.


Εγκαταλειμμένη οι νέοι

αρχινανε το λοιπόν

σάλους να δημιουργούνε

και ένα πόλεμο ψυχρό.



Έχει και άλλα ο αγρότης

για να φτιαξεται ένα σπίτι

είναι δίλημμα μεγάλο

θα καταστράφηται μπιτ.


Έτσι απόφαση θα πάρει

για να φτάσει στο μοιραίο

να σκαρίαση ένα σπίτι

έστω και ας είναι και λαθραίο.


Και άμα φτιάσει το σπιτάκι

το λαθραίο ο φτωχός

βάζει τα παιδιά του μέσα

και είπε δόξα το Θεό.


Το πρωί όταν ξυπνήσει

να βγει έξω στην αυλή του,

μια μπουλντόζα πέντε μέτρα

κόβει την αναπνοή του.


Και του λέει ο αστυνόμος

δεν θα φέρεις αντιρρήσεις

οικοδόμησε λαθραία,

κάνουμε κατεδαφίσεις.


Τα παιδιά του βγάζουν έξω

όχι ξένοι ,πατριώτες

θα τα σκότωναν και εκείνα,

μα τα θέλουν για στρατιώτες.


Έτσι ο δύστυχος αγρότης

με σκυμμένο το κεφάλι

βλέπει το φτωχό καλύβι,

ίσωμα να είναι πάλι.



Και ο ταλαίπωρος αγρότης

θα πληρώσει και θα σκάσει

γιατί έφτιαξε ένα σπίτι

τα παιδιά του να στεγάσει


Πες μας τώρα φίλε αγρότη

θα τα αντέξεις όλα τούτα;

Πέτρα δέσε στο λαιμό σου

και στη θάλασσα για βουτα.


Να γλυτώσεις μια για πάντα

απ' το κίνδυνο εκείνο,

το Καραμανλή το Κώστα,

των σωτήρα των Ελλήνων.


Πουρθε μέσα από τη Γαλλία,

με προγράμματα γενναία

να σκαρίαση στην Ελλάδα ,

μια Δημοκρατία Νέα.



Και εφάρμοσε το νόμο

αυστηρότατων εν πρώτης

να εξοντωση τον εργάτη

και να πνίξει τον αγρότη.





Τετάρτη 12 Νοεμβρίου 2008

Αμερικ..λ...ανιες







Η μεγαλύτερη ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΑ της υφηλίου, παρουσιάζεται ως ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ και απόπάνω κάνει και κριτικές στα αλλα κράτη, πχ αν έχουν αδιάβλητες εκλογές κλπ κλπ
Εδώ αυτοί ψηφίζουν με χίλιους τρόπους, όλους δοκιμασμένους στο πως θα αλλοιώσουν την ψήφο των τυχών επιτυχόντων μη αρεστών ψηφοφόρων να φθάσουν στην κάλπη!
Γιά ένα Αμερικλάνο, μέσο δε, το χειρότερο, το μεγαλύτερο ταμπού σαφώς είναι:
Γυναίκα αμερινδιάνα και κομμουνίστρια!
Σκέψου λέει να γίνοταν ποτέ η εγγόνα της Ποκαχόντας Πρόεδρος των ΗΠΑ και να έβγαινε στηριζόμενη από το Κ.Κ.ΗΠΑ!!!

Το χρίσμα στον Ομπάμα, είναι ξεκάθαρη επιλογή του αμερικάνικου συντηρητισμού, προκειμένου να δείξει προς τα έξω, στον αναβράζοντα εσωτερικό και εξωτερικό παράγοντα, ένα πρόσωπο πιό εύπεπτο και αποδεκτό.

Kαι να βρισκει πιο ευκολα συμαχους.
Είναι ο αμερικάνος Τσίπρας εν ολίγοις.
Από την άλλη, έχει μεγάλη πλάκα το ότι ο Ομπάμα ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ Αφροαμερικάνος στην ουσία!
ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ!
Διότι αφροαμερικάνος, κανονικά, είναι όποιος κατάγεται από τους αφρικάνους που μεταφέρθηκαν στις ΗΠΑ ως σκλάβοι.
Ο Ομπάμα είναι ο ΜΕΤΑΝΑΣΤΗΣ, είναι κενυατοαμερικάνος, όπως υπάρχουν ελληνοαμερικάνοι κλπ
Δεν είναι απόγονος σκλάβων!
Είναι γόνος οικογένειας με κάποια οικονομική άνεση θα έλεγα, και το μόνο που τον συνδέει με τους Αφροαμερικάνους είναι το χρώμα της επιδερμίδας του, και η κοινή αφρικάνικη καταγωγή μεν, αλλά με άλλη ιστορική πορεία δε.
Σαφώς οι ρατσίστες στις ΗΠΑ ελάχιστα ενδιαφέρονται αν είναι απόγονος σκλάβων ή μετανάστης σύγχρονος, και αυτό είναι βέβαια κάτι που δείνει θετική χροιά και μόνο στην επιλογή του.
Αλλά πρέπει να θέτουμε τα πράγματα ως ακριβώς έχουν!

Τρίτη 4 Νοεμβρίου 2008

Αμερικλανιες








Η μεγαλύτερη ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΑ της υφηλίου, παρουσιάζεται ως ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ και απόπάνω κάνει και κριτικές στα αλλα κράτη, πχ αν έχουν αδιάβλητες εκλογές κλπ κλπ
Εδώ αυτοί ψηφίζουν με χίλιους τρόπους, όλους δοκιμασμένους στο πως θα αλλοιώσουν την ψήφο των τυχών επιτυχόντων μη αρεστών ψηφοφόρων να φθάσουν στην κάλπη!


Γιά ένα Αμερικλάνο, μέσο δε, το χειρότερο, το μεγαλύτερο ταμπού σαφώς είναι:
Γυναίκα αμερινδιάνα και κομμουνίστρια!
Σκέψου λέει να γίνοταν ποτέ η εγγόνα της Ποκαχόντας Πρόεδρος των ΗΠΑ και να έβγαινε στηριζόμενη από το Κ.Κ.ΗΠΑ!!!


Το χρίσμα στον Ομπάμα, είναι ξεκάθαρη επιλογή του αμερικάνικου συντηρητισμού, προκειμένου να δείξει προς τα έξω, στον αναβράζοντα εσωτερικό και εξωτερικό παράγοντα, ένα πρόσωπο πιό εύπεπτο και αποδεκτό.
Είναι ο αμερικάνος Τσίπρας εν ολίγοις.
Από την άλλη, έχει μεγάλη πλάκα το ότι ο Ομπάμα ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ Αφροαμερικάνος στην ουσία!
ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ!
Διότι αφροαμερικάνος, κανονικά, είναι όποιος κατάγεται από τους αφρικάνους που μεταφέρθηκαν στις ΗΠΑ ως σκλάβοι.
Ο Ομπάμα είναι ο ΜΕΤΑΝΑΣΤΗΣ, είναι κενυατοαμερικάνος, όπως υπάρχουν ελληνοαμερικάνοι κλπ
Δεν είναι απόγονος σκλάβων!
Είναι γόνος οικογένειας με κάποια οικονομική άνεση θα έλεγα, και το μόνο που τον συνδέει με τους Αφροαμερικάνους είναι το χρώμα της επιδερμίδας του, και η κοινή αφρικάνικη καταγωγή μεν, αλλά με άλλη ιστορική πορεία δε.
Σαφώς οι ρατσίστες στις ΗΠΑ ελάχιστα ενδιαφέρονται αν είναι απόγονος σκλάβων ή μετανάστης σύγχρονος, και αυτό είναι βέβαια κάτι που δείνει θετική χροιά και μόνο στην επιλογή του.

Πέμπτη 30 Οκτωβρίου 2008

Οικονομικες προσεγγισεις



Φούρναρης: Ψίχουλα

Μανάβης: Κολοκύθια

Αγρότης: ζήσε Μάη μου να φας τριφύλλι

Ανθοπώλης: Μαρασμός

Υφασματέμπορος: Πανί με πανί

Ψαράς: Ούτε λέπι

Φαρμακοποιός: Με το σταγονόμετρο

Ηλεκτρολόγος: Δεν βλέπω φως

Υδραυλικός: μούφα η δουλειά

Μηχανικός αυτοκινήτων: Στο ρελαντί

Έμπορος χαλιών: Χάλια

Κομμωτής: Τρίχες

Ψιλικατζής: Ψιλοπράγματα

Νεκροθάφτης: Ψόφια πράγματα

Τυπογράφος: Ούτε φύλλο

Ο απέναντι νεκροθάφτης: Μεγάλη νέκρα

Βοθρατζής: Σκατά

Ναυτικός: Πιάσαμε πάτο

Στρατιωτικός: βήμα σημειωτόν

Τσατσά: Πο*τσες

Πόρνη: Αραχνιάσαμε

Χρηματιστής: Δεκάρα τσακιστή


Πρωθυπουργός: Παραλάβαμε χάος

Τρίτη 28 Οκτωβρίου 2008

Το Μοναστηρι........





Άλλη μια εθνική εορτή .

Ποτέ δεν κατάλαβα γιατί έχουμε εθνικές εορτές την έναρξη ενός πόλεμου και όχι την λήξη του.

Που είναι και το χαρμόσυνο γεγονός

Τρίτη 21 Οκτωβρίου 2008

Οι αρετές του Έλληνα…











Οι αρετές του Έλληνα…
Όταν ο Θεός δημιούργησε τα έθνη, έδωσε στο κάθε έθνος από δύο αρετές.Έτσι, έκανε τους Αμερικάνους τακτικούς και νομοταγείς, τους Γερμανούς αποφασιστικούς και μελετηρούς, τους Ιάπωνες εργατικούς κι υπομονετικούς.
Για τους Ελληνες είπε:- θα είναι έξυπνοι, τίμιοι και θα δουλεύουν στο δημόσιο.
Όταν τελείωσε τη δημιουργία του Κόσμου τον πλησίασε ο Αρχάγγελος Γαβριήλ και του είπε:
- Κύριε, έδωσες σε όλα τα έθνη από δύο αρετές αλλά στους Ελληνες έδωσες τρεις. Αυτό θα τους κάνει πολύ ισχυρούς και θα διαταράξει τις ισορροπίες πάνω στη γη.
- Εχεις δίκιο Γαβρίλε, είπε ο Κύριος. Στάθηκα απρόσεχτος κι αυτή μου ηαπροσεξία θα κάνει τους Έλληνες να κυριαρχήσουν σε όλο τον κόσμο. Κάτιπρέπει να κάνω αλλά δεν μπορώ να ανακαλέσω τις αρετές που τους έδωσα.Το βρήκα. Θα παραμείνουν και οι τρεις αρετές αλλά κάθε Ελληνας θα μπορεί να κάνει χρήση μόνο των δύο.
Κι έτσι κι έγινε.
Αν ένας Ελληνας είναι τίμιος και δουλεύει στο δημόσιο δεν είναι έξυπνος,αν είναι έξυπνος και δουλεύει στο δημόσιο δεν είναι τίμιος, κι αν είναι έξυπνος και τίμιος δεν δουλεύει στο δημόσιο.

Δευτέρα 13 Οκτωβρίου 2008

Bρεττος Νικολαος 1928 2008 Ο μεταναστης



Γράφτηκε το 1972 στη Γερμανία.
Και στάλθηκε στο Γιώργο Φερεντινο


Μέσα απ τα σκλαβοπάζαρα,
εδώ της Γερμανίας
σου γράφει ολίγα πράγματα
ο Νίκος ο Μανίας.
Όπως και εσύ χρημάτισες,
γονείς σε τούτη γη,
και ένιωσες στα στήθια σου,
τη πατρική στοργή.
Έτσι και εγώ χρημάτισα ,
πατέρας στη ζωή μου,
και δυστυχώς αγαπητέ,
δεν ξέρω το παιδί μου.
Σε πιάνε έκανα κακό;
Ποιος μ έχει εμέ δικάσει;
Να μην γνωρίζω το παιδί,
που έφερα στη πλάση.
Ποιο μαύρο χέρι κι άραχνο,
με έδιωξε μακριά του;
Και τ άφησε έτσι ορφανό,
μόνο με τη μαμά του;
Ποιος είναι αυτος που φέρθηκε;
Απάνθρωπος η τέρας;
Να του στερήσει ότι παν που λέγετε πατέρας;
Και ποιος κακούργος,
σαν κι αυτόν υπάρχει εδώ στη πλάση,
ένα αγγελούδι άχολο να το καταδικάσει;
Είναι μια μαύρη συννεφιά,
στήνει φαρδιά τα βρόχια,
και διώχνει κάθε δυστυχή,
και την φωνάζουν φτώχεια.

Καλό ταξίδι πατέρα

Κυριακή 5 Οκτωβρίου 2008

O ταχυ.......δρομος




Προχθές σαν πρώτη του μήνα είχα την αποστολή να κατέβω στη πόλη και να πάρω της συντάξεις.

Οι εντολές ήταν αυστηρές, θα είσαι εκεί επτά και μισή ,

η Μαρία η ταχυδρόμος φωνάζει ονόματα,

μην πας αργότερα δεν θα έχει λεφτά

Η μανα έχει συνηθίσει να με συμβουλεύει σα να είμαι μικρο παιδί. Πραγματικά και εγώ ως συνήθως,

ξύπνησα οκτώ, όχι ρε γαμώτο σήμερα;;

Βούτηξα τη μηχανή και χωρίς καφέ κατευθείαν στη πόλη

Έξω από το ταχυδρομείο ήταν μπουλούκια γεροντάκια σα σκόρπια διαδηλωση.

Μεσα ησυχία αρχισα να αναρωτιέμαι μήπως χωρίς καφέ κάνω κάτι λάθος.

Ρώτησα για της συντάξεις , μου είπαν ότι η Μαρία πήρε τα λεφτά και τα μοιράζει στο σουβλατζίδικο.



Σουβλατζίδικο;;



Έξω από το ταχυδρομείο,είναι δυο ένα αριστερά ένα δεξιά



Αυτό είναι θα πιω καφέ



Τα μπουλούκια έξω ήταν τα τιμημένα γερατειά που περίμεναν τη σύνταξη



Το κάθε μπουλούκι ήταν και από άλλο χωριο. Βρήκα το μπουλούκι μου στο σουβλατζίδικο,παράγγειλα ένα διπλό εσπρέσο από το καφέ δίπλα,και άρχισε το σόου, η Μαρία έβγαλε καμιά 20αρια χιλιάδες στο τραπέζι,και τα γεροντάκια σταφύλι από πάνω,εγώ στη περιφέρεια άκουγα ονόματα που έπαιρναν το χαρτί της πληρωμής και έβλεπα πρόσωπα που είχα καιρούς να δω.


Φυσικά το καλαμπούρι έδινε και έπαιρνε, πήρα τα χαρτιά και περίμενα εκεί έβλεπες τη διαφορά,


ξέροντας αυτούς τους ανθρώπους από μικρο παιδί ,


δεν είχαν αλλάξει και πολύ,


οι βιαστικοί , βιαστικοί


οι πονηροί, πονηροι.


Και χαρούμενοι πάντα χαρουμενοι.


Ενας σύντροφος πέρασε με το ποδήλατο φωνάζοντας ,


ντροπή ντροπή,


εκεί κατάντησαν τα γερατειά να τα σέρνουν στο πεζοδρόμιο για να τους δώσουν της συνταξεις.


Εγω σκεφτόμουν ήπια καφέ, άκουσα και τα αστεία,


φέρνοντας με σε άλλες εποχές, έκανα και τη δουλεια μου.


Βαλε τώρα τρία μπουλούκια από 15 άτομα στην ουρά αν τα καταφερεις....


Για να φτάσουν στον Αγιο Μηνα.


Ο νεοέλληνας ήθελε τη γραμμή ,αυτή τη γραμμή που διαλέγει εδώ και τοσα χρόνια και έφτασε στο σημείο να κανονίζει η τράπεζα πότε θα κάνει σεχ με τη γυναίκα του.


Ηταν ενα ωραιο πρωινο.

Τρίτη 16 Σεπτεμβρίου 2008

Κωδικας επικοινωνιας




Πήρα fax : Tο κατάλαβα επικοινωνια

Μπάρκουλης είσαι; : Είσαι τρελλός

Βισματώθηκα : Έχω πολύ δουλειά

Ποδανά : Διάλεκτος των νέων (ανάποδα)

Η goa : Η rave γκόμενα

Έφαγα ήττα : Έπαθα σοκ

Στην πίπα σου : Βούλωστο

Την είδα Σορίν Ματέι : Έγινα πολύ κακός

Μάτσας : Προδoτης

Με έδωσες : Με πρόδωςες

Pamela : Η γυναίκα με το μεγάλο μπαλκόνι

Κόντρα πλακέ : Η γυναίκα με το μικρό μπαλκόνι

Σοβάτισμα : Ο αυνανισμός (πεοπαλινδρόμηση)

Τον σακουλιάσανε : Τον πιάσανε, τον συλλάβανε

Έφαγα φλάς : Μου ήρθε ξαφνικά

Κουκουρούκου : Δεν μπορούμε να Συνεννοηθούμε

Τα πήρα στο κρανίο : Νευρίασα

Μαδομούνι γίνετε : Τσακώνονται γκόμενες

Στην ψύχρα : Στα ίσια, κατάμουτρα

Χιόνι : Ασταθής χαρακτήρας

Ο ακάλυπτος : Ο καραφλός

Φλάσαρα : Μου ήρθε απότομα

Κατέβασα παροχή : Αδιαφόρησα

Τον έκανε εμετό : Τον τρέλλανε

Σπερματοκτόνο : Άπλησίαστη γκόμενα

Μάρς : Όρμα

Έγινα παζλ, χώμα : Κουράστηκα

Βγάζω φανέλα, εφημερίδα : Διαδίδω Σαλούφα,

μπακατέλα : Άσχημη γκόμενα

Νταλίκα : Αντρογκόμενα

Μπερκέτι : Πάρα πολύ καλό

Τσάγια,Τσίου : Άντε γεια

Κόλλησα : Κόλλησε το μυαλό μου

Ο καρεκλάς : Ο βλάκας

Φλόμπα : Ελεεινή γκόμενα

Ο φιδέμπορας : Ο ψεύτης, ο απατεώνας

Ο γκλίτσας : Ο βλάχος

Τη σούταρα : Την έδιωξα

Έφαγα πίκρα : Απογοητεύτηκα

Absolut : H γκομενάρα

Είναι φτέλι : Είναι ξεφτιλισμένη

Παλεύουμε; : To λες αν δεις χοντρή γκόμενα

Μπουρούχα : Η άσχημη γκόμενα

Φρικάρισα : Τρελλάθηκα

Ξέρει γαλλικά και πιάνο : Αυτός που μιλάει αισχρά

Μην καρφώνεσαι : Μην προδίδεσαι

Κάνει τον κινέζο : Κάνει πως δεν ξέρει

Κάνει τον Σημίτη : Το ίδιο με το παραπάνω

Φατσοκόφτης : Ο πορτιέρης των club

Κουραδοκόφτης : Το τάγκα εσώρουχο

Ο σπινταριστός : Ο βιαστικός

Τον κόβω : Τον κοιτάω

Ρετάρισα : Χάζεψα

Τα είδα όλα : Έμεινα έκπληκτος

Είναι ρούχλας : Είναι τεμπέλης

Γιάφκα : Συγκέντρωςη φίλων στο σπίτι

Έκλεισε η φάση : Κανονίστηκε

Την κάτσαμε : Την πατήσαμε

Σάββατο 6 Σεπτεμβρίου 2008

Real estate : Μονη καλλιγραφιας











«ὦ ἄριστε ἀνδρῶν, Ἀθηναῖος ὤν, πόλεως τῆς μεγίστης καὶ εὐδοκιμωτάτης εἰς σοφίαν καὶ ἰσχύν, χρημάτων μὲν οὐκ αἰσχύνῃ ἐπιμελούμενος ὅπως σοι ἔσται ὡς πλεῖστα, καὶ δόξης καὶ τιμῆς, φρονήσεως δὲ καὶ ἀληθείας καὶ τῆς ψυχῆς ὅπως ὡς βελτίστη ἔσται οὐκ ἐπιμελῇ οὐδὲ φροντίζεις;»
Μετάφραση
«Σπουδαίε άνθρωπε, ενώ είσαι Αθηναίος, πολίτης δηλαδή της πιο σημαντικής και της πιο φημισμένης για τη σοφία και την ισχύ της πόλης, δεν ντρέπεσαι από τη μια να πασχίζεις για το πώς θα αποκτήσεις όσο γίνεται περισσότερα χρήματα, φήμη και τιμές, ενώ από την άλλη για τη φρόνηση και την αλήθεια και το πώς η ψυχή σου θα γίνει όσο το δυνατόν καλύτερη ούτε φροντίζεις ούτε μεριμνάς;»


Πλάτωνα Απολογία Σωκράτους

http://www.enet.gr/online/online_fpage_text/id=41207144,49228520,55029864,71178728

Δευτέρα 1 Σεπτεμβρίου 2008

Καλο μηνα




...είμαστε ολομόναχοι στον έρωτα, στη ζωή, στο θάνατο και στους μεγάλους αποχαιρετισμούς. Τότε που ήμασταν ακόμα νέοι, αλλά έπρεπε να αποκτήσουμε γρήγορα τη σοφία των δοκιμασμένων και περισσότερο εγώ που, όπως έλεγε και η Φανή, κυνηγούσα τα φαντάσματα της αγάπης μέσα στα παραμύθια μιας ένοχης αθωότητας.

Μα δε γινόταν να απ αρνηθώ τη ζωή μου στο άψε σβήσε, τόσο γρήγορα, με το πρόσχημα της ενηλικίωσης.

Κι εξάλλου ήθελα να ζήσω το δράμα αυτής της περίφημης "ενηλικίωσης" σ' όλη του την έκταση, για να μάθω επιτέλους, ποιο ήταν το άλλοθι για τόσα "συναισθηματικά τιμήματα". Κάποτε, όμως άρχισα να μεγαλώνω πραγματικά και μόνο τότε ταξινόμησα εκείνες τις σκόρπιες μέρες του "Χάρτινου Σεπτέμβρη", που πέρασε και έφυγε μέσα από τα πιο λαμπερά καλοκαίρια μας, λογαριάζοντάς τον σαν μήνα του φθινοπώρου από συνήθεια ημερολογιακή...


Γιάννης Ξανθούλης, από το ομώνυμο βιβλίο.


Μια εποχή που πάντα μου άρεσε,
άντε σε λίγο να δούμε το φωτεινό γαλάζιο του ουρανού μας,
και ας πα ει και το παλιαμπελο που μεγάλωσα ένα χρόνο..