Thailand Will Make You Cry

Το καλό παιδί, από τη Λευκάδα

Σήμερα έφαγα  ήττα ,από αυτές που σου τραβάνε το αυτί, και σου φωνάζει,
κοίτα ο κόσμος αλλάζει,
και γονατίζει,
μπροστά στο διεφθαρμένο σύστημα,
είναι oι ημέρες γκαστρωμένες,
είναι πολλά τα λεφτά Αρη..........................

Θέλει τόλμη και αρετή η ελευθερία ,κάτι τέτοιες μαλακίες με έκαναν μετανάστη.
Να γιατί χρειάζονται τα καλά παιδιά,για να συνετίζουν και να βάζουν στον ίσιο δρόμο τα ατίθασα,και ονειροπαρμένα παιδιά
 ..............Προς αποκατάσταση της αλήθειας δημοσιεύω, το βιογραφικό σημείωμα του ΚΑΛΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ, όπως αυτό μου στάλθηκε από τον ίδιο........................

Το αποσμητικό  σας είναι  πολύ ωραίο, κύριε μου,
αλλά δεν είναι αυτό αρκετό για να γίνετε λουλούδι

Νίκος Γράψας - Αλατσατιανέ μου αγέρα

ΝΙΚΟΣ ΓΡΑΨΑΣ
ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ
Γεννήθηκε στο νησί Λευκάδα το 1957. Στο οικογενειακό περιβάλλον έμαθε τα πρώτα δημοτικά τραγούδια.

Η εσωτερική μετανάστευση φέρνει την οικογένεια του στο νομό Αττικής. Οι σπουδές τον φέρνουν αργότερα στην Αθήνα σ’ένα αστικό περιβάλλον. Από τα μαθητικά χρόνια εμφανίζεται μπροστά σε κοινό παίζοντας ροκ μπαλάντες και δικά του τραγούδια. Πρώτο όργανο η κιθάρα, διαδεδομένο και αγαπητό στη νεολαία της δεκαετίας του '70 στην Αθήνα. Μετά το Λύκειο έρχεται σε επαφή με το ρεμπέτικο τραγούδι. Καταπιάνεται με το τρίχορδο μπουζούκι. Τα κοινά στοιχεία του μπλουζ και του ρεμπέτικου, όπως ο αυτοσχεδιασμός, η ρυθμική αλλά μελαγχολική τους διάθεση και η 'ομάδα' που απαιτείται για την ερμηνεία τους, ενθουσιάζουν και επηρεάζουν το Νίκο Γράψα.
Αρχίζει σπουδές στο Εθνικό Ωδείο, όμως το ενδιαφέρον του είναι αλλού: στις λαϊκές μουσικές, στη χαρά του αυτοσχεδιασμού και της πολυρυθμίας , της Βαλκανικής και Ανατολικής μουσικής. Ψάχνει στο παρελθόν. Ταξιδεύει στη Μ.Ασία, στη Σμύρνη, στην Καππαδοκία, στη Μ.Ανατολή, στα Βαλκάνια. Ανακαλύπτει τον ταμπουρά, όχι μόνο στις παλιές γκραβούρες αλλά και στα εργαστήρια της Ανατολής. Ασχολείται με τους τρίχορδους ταμπουράδες, το λαούτο και το ούτι.
Μελετά τη μουσική των λαών της Ανατ. Μεσογείου, συλλέγει τραγούδια από τα ελληνικά νησιά, μελετάει τις παλιές μουσικές καταγραφές της Ακαδημίας Αθηνών, ακούει με προσοχή τα διάφορα ιδιώματα των ελληνικών επαρχιών.
Ως μουσικός συνεργάστηκε με πολλές ορχήστρες και συνθέτες (Μ. Χατζιδάκης, Γ. Μαρκόπουλος, Δ. Σαββόπουλος, Χρ. Χαλαρής κ.α.).
Δημιουργούν με τον Χρ. Τσιαμούλη το συγκρότημα 'Δυνάμεις του Αιγαίου', όπου για πρώτη φορά ακούγονται στην ελληνική δισκογραφία όργανα όπως ο ταμπουρά, το νέι αλλά και το λαούτο, το ούτι, το κανονάκι σ’έναν καινούριο ρόλο έξω από τα τοπικά ιδιώματα.
Τελειώνει τις σπουδές της φούγκας και της ενορχήστρωσης με τον Δ. Δραγατάκη. Αρχίζει μαθήματα βυζαντινής μουσικής και μελετάει το μουσικό σύστημα των Τούρκων και των Αράβων. Γράφει τραγούδια.
Οι 'Δυνάμεις του Αιγαίου' κυκλοφορούν τρεις συλλογές τραγουδιών:

1. Δυνάμεις του Αιγαίου (LYRA)

2. Ήχος Β' (ΕΜΙ)

3. Ανατολικό παράθυρο (ΣΕΙΡΙΟΣ)
Επόμενο συγκρότημα το ΆΒΑΤΟΝ', σύμπραξη ανατολικής και δυτικής μουσικής σε ποίηση Σαπφούς. Κυκλοφορούν ένα δίσκο στο ΣΕΙΡΙΟ του Μ. Χατζιδάκη.
Συνεχίζει δημιουργώντας τη μουσική ομάδα 'ΠΑΡΑΛΟΣ' με την οποία κυκλοφορεί δύο συλλογές τραγουδιών:

1. 'Στα βουνά της Αρκαδίας' με τραγούδια που συλλέγει επί τόπου και ηχογραφούνται σε συναυλία που δίνει στην Αθήνα (Μουσείο Ελληνικών λαϊκών οργάνων).

2. Όι γυναίκες της πίκρας' με προσωπικές συνθέσεις στο ύφος της Ανατολικής μουσικής.
Στη συνέχεια συγκεντρώνει και ηχογραφεί σε δύο διπλά CD τραγούδια και σκοπούς της Άσπρης Θάλασσας, του Αιγαίου με ερμηνείες που ξεφεύγουν από το μουσειακό στυλ και το φολκ λορ. Ο ίδιος πιστεύει πως περνάμε μία μεταβατική περίοδο από την τοπική παραδοσιακή σε μια “μεταπαραδοσιακή” μουσική όπου τα τραγούδια ξεφεύγοντας από το κοινωνικό και μυθολογικό - θρησκευτικό τους πλαίσιο έχουν κλασσικοποιηθεί και λειτουργούν πλέον σαν στοιχεία μουσικής γνώσης και εμπειρίας ώστε να προκύπτουν από τους νεότερους λαϊκούς συνθέτες των μεγαλουπόλεων καινούρια τραγούδια που συγκεντρώνουν στοιχεία από τα διάφορα τοπικά μουσικά ιδιώματα.
Συνεργάζεται στην παραγωγή μιας μουσικής συναυλίας και στην ηχογράφηση της με ανέκδοτα αρβανίτικα τραγούδια της Αττικής και της Καλαβρίας, έχοντας τη μουσική επιμέλεια.
Τίτλος του έργου: 'Το τριαντάφυλλο του βράχου' (ΕΥΙΙΑ)(τραγούδι: Δόμνα Σαμίου, Θ. Μωράΐτης, Α. Μάνου).
Κάνει την ενορχήστρωση και τη μουσική παραγωγή του έργου του κρητικού συγκροτήματος 'Νεάρχου Παράπλους' , 'Τραγούδια που έφερε ο Νοτιάς' (LYRA).
Με τον βιολιστή Γιάννη Ζευγόλη ηχογραφούν για λογαριασμό των Ναξιακών συλλόγων, τραγούδια και σκοπούς της Νάξου.
Το 1997 κυκλοφορεί το έργο του 'Μικροί έρωτες στη Λυπημένη πόλη' (LYRA) με προσωπικά τραγούδια σε ένα συγκερασμό ανατολικών και δυτικών μουσικών στοιχείων.
Έχει παρουσιαστεί σε πάμπολλες συναυλίες σε όλη την Ελλάδα, στην Αμερική και σε πολλά ευρωπαϊκά φεστιβάλ Μεσογειακής μουσικής.
Συνεργάζεται επίσης με το συγκρότημα 'Τρίχορδον' παίζοντας ταμπουρά και λαούτο με τους πιο καταξιωμένους σολίστ του τρίχορδου μπουζουκιού της μεταπολεμικής περιόδου.
Συνεργάζεται με το Ανοιχτό Πανεπιστήμιο (Ε.Α.Π.) στη συγγραφή βιβλίου για την ελληνική μουσική, στο τμήμα Ελληνικού Πολιτισμού.
Διδάσκει ελληνικά, λαϊκά νυκτά όργανα και είναι επικεφαλής του τομέα ελληνικής παραδοσιακής μουσικής στο δημόσιο Μουσικό σχολείο Δ. Αττικής, στο Εθνικό Ωδείο και στο Ωδείο KODALY.

Ένα μέρος οίνου, τρία μέρη νερό, σαν τους αρχαίους Έλληνες

«Δεν τον καταλαβαίνω. Μια ζέστη, μια κρύο, τέτοιο σκωτσέζικο ντους ούτε ο Ιούδας δεν μου είχε χαρίσει. Τη μια δηλώνει ότι δεν πιστεύει σε μένα και μετά βρίσκεται στην πρώτη γραμμή του αγιασμού για να τον ραντίσει ο πάτερ. Δεν πάει έτσι όμως, δεν μπορούν όλοι να με θυμούνται όποτε τους συμφέρει. Δεν βαφτίζει τα παιδιά του, δεν παντρεύεται με θρησκευτικό γάμο και πάει στο σχολικό αγιασμό; Εγώ τί συμπέρασμα να βγάλω από όλα αυτά; Με αγαπάει ή όχι;»

 Aναρωτιέται φανερά προβληματισμένος, ο ψαρομάλλης Παντοκράτορας.

Λόλα μας έφαγαν το μήλο,ζητάνε και τα ρέστα...

Υπήρχαν εποχές που ο δάσκαλος διαπαιδαγωγούσε και ο καθηγητής καθοδηγούσε αποπνέοντας σεβασμό.  Δεν αμειβόταν ποτέ καλά.

Δεν είχε ενοικιαζόμενα διαμερίσματα  και η παραπαιδεία ήταν κάτι άγνωστο για αυτόν.
Τα χρόνια πέρασαν και οι κροίσοι δημόσιοι υπάλληλοι εμφανίστηκαν μαζί με τους αγωνιστές συνδικαλιστές.
Ο καθηγητής του 21ου αιώνα κάνει διακοπές, πληρώνεται για τρείς μήνες τσάμπα και όταν έρθει η ώρα να καθοδηγήσει απεργεί για να συνεχίσει να πληρώνεται τσάμπα.
Φυσικά κάποια απογεύματα κάνει και τα φροντιστήρια του για λίγο μαύρο χρήμα κατά περίπτωση. Που μπορεί να καταλήξει όμως μία κοινωνία μία νέα γενιά με τέτοια καθοδήγηση άραγε?

Βεβαία όλοι οι παθιασμένοι επιδοτούμενοι συνδικαλιστές της παιδείας έχουν τα επιχειρήματα τους που θα προβάλλουν ως άλλοι Κολοκοτρώνηδες στα κανάλια, γεμάτοι πάθος και μίσος ενίοτε.

«Ο ιδανικός δάσκαλος είναι εκείνος που γίνεται γέφυρα για να περάσει αντίπερα ο μαθητής του. Κι όταν πια του διευκολύνει το πέρασμα, αφήνεται χαρούμενα να γκρεμιστεί, ενθαρρύνοντας τον μαθητή του να φτιάξει δικές του γέφυρες». Νίκος Καζαντζάκης

Α ρέ Αντωνάκηηηηηηηηηη

O καλύτερος δάσκαλος μας είναι το τελευταίο μας λάθος.

Change For A Dollar

Το βίντεο ακολουθεί έναν άνθρωπο που αλλάζει τη ζωή όσων συναντά με μικρές πράξεις. Μοιράζοντας ότι έχει σε όποιον έχει ανάγκη, στην πραγματικότητα δεν μοιράζεται όσα έχει, αλλά αυτό που είναι. Στην ουσία αλλάζοντας την κοινωνία στην οποία ζει, αντικαθιστά την αξία του χρήματος με την αγάπη.

ΟΠΑΠ

Περνώντας σήμερα έξω από πρακτορείο του ΟΠΑΠ,έπεσα στο εξ εις περιστατικό.

Πατέρας  περίπου 35 με 40 βγαίνει με το γιο του,γύρω στα 6 με 8 από μέσα.

Ακολουθεί ο παρά  κάτω διάλογος.

Πατέρας. Εσύ φταις ρε χάσαμε είσαι γκαντεμης.

Γιος. Γιατί τι έκανα?

Πατέρας. Πρέπει να είσαι χαρούμενος εκεί μέσα βρε να λες θα κερδίσω,εσύ ήσουν κατσούφης.

Μέ τα μυαλά στα κάγκελα έμεινα.......

Συμπονια αποδοχη ανεκτικοτητα

Βίντεο για εθελοντική προβολή κάθε μέρα στα σχολεία ,
και κατάργηση της υποχρεωτικής πρωινής προσευχής

.

Ο πολιτικός της Αίγλης

Στις 28 Αυγούστου 2011 πεθαίνει ο πολιτικός της  Αίγλης Λεωνίδας Κύρκος.

Ένας λεβέντης Δήμαρχος

Γειά σου λεβέντη Δήμαρχε.
Που μοιράζεις κατακέφαλα.

Μόλις ανακάλυψα το ημερολόγιο!

Αντιγραφή απο το ημερολόγιο ενος ανεργου

 Άφησα την Αθήνα, έφτιαξα τη ζωή μου, τα τελευταία 12 χρόνια δούλευα σε μια επαρχιακή εφημερίδα. Ώσπου ένα πρωί "μεταβιβάστηκε" σε έναν πρώην βουλευτή ο οποίος με κράτησε ένα χρόνο για να εκπαιδεύσω την... ανηψιά του! Αλλά αποφάσισε ότι δεν είμαι ικανή. Πόσο αστείο μου φάνηκε τότε...

Τώρα, 8 μήνες μετά, προσπαθώ στέλνοντας βιογραφικά, ενημερώνοντας γνωστούς κτλ.. Ανταπόκριση καμία...

Αισθάνομαι 50 χρ., άχρηστη, πάλι στο μηδέν. Κάνω υπομονή γιατί πλέον δεν είμαι μόνη μου, έχω κι ένα γιο 8 ετών - μονογονεϊκή οικογένεια. Η επιστροφή στη βάση μου (Αθήνα) στους δικούς μου, ναι μεν λύση... Άλλοι, θα μου πεις, δεν έχουν καν αυτή την επιλογή.

Πάλι στο "παιδικό" μου δωμάτιο με την αδελφή μου και αγκαλιά τον γιο μου (η μόνη μου δύναμη πια). Πόσο δύσκολο μου φαίνεται... Αυτή η αλλαγή... Κι μ' αυτά που διαβάζω και βλέπω, δουλειά δεν πρόκειται να βρω...

Ευτυχώς που εμείς σαν λαός έχουμε σημαία μας την οικογένεια. Γιατί τελικά πάλι εκεί γυρνάμε. Και πάλι από την αρχή!

Υ.Γ. Ίσως γράφω ασυνάρτητα αλλά δεν το συνηθίζω... Απλά σήμερα διαβάζοντάς σας μου βγήκε. Σας ευχαριστώ! 

Κατερίνα , 38 χρ. , Λευκάδα (Νομός Λευκάδας)

 Καλή δύναμη Κατερίνα,
 και να θυμασαι δεν είσαι αναλώσιμη ούτε μόνη 1.500.000 άνεργοι.

Χρόνια πολλά Μαρια

Θα “ρθει καιρός 

Θα “ρθει καιρός
που θ” αλλάξουν τα πράγματα.
Να το θυμάσαι Μαρία.
Θυμάσαι Μαρία στα διαλείμματα
εκείνο το παιχνίδι που τρέχαμε
κρατώντας τη σκυτάλη;

Μη βλέπεις εμένα μην κλαις.
Εσύ είσαι η ελπίδα.
Άκου, θα “ρθει καιρός
που τα παιδιά θα διαλέγουν γονιούς
δε θα βγαίνουν στην τύχη
δεν θα υπάρχουν πόρτες κλειστές
με γερμένους απ” έξω
και τη δουλειά θα τη διαλέγουμε
δε θα “μαστε άλογα
να μας κοιτάνε στα δόντια.

Οι άνθρωποι, σκέψου,
θα μιλάνε με χρώματα
κι άλλοι με νότες
να φυλάξεις μοναχά
σε μια μεγάλη φιάλη με νερό
λέξεις κι έννοιες σαν κι αυτές :
απροσάρμοστοι, καταπίεση,
μοναξιά, τιμή, κέρδος, εξευτελισμός
για το μάθημα της Ιστορίας.

Είναι Μαρία, δε θέλω να λέω ψέματα,
δύσκολοι καιροί και θα” ρθουνε κι άλλοι
δε ξέρω, μην περιμένεις κι από μένα πολλά
τόσα έζησα, τόσα έμαθα, τόσα λέω
κι απ” όσα διάβασα ένα κράτησα καλά
Σημασία έχει να παραμένεις άνθρωπος
Θα την αλλάξουμε τη ζωή
παρ” όλα αυτά Μαρία..

Κατερίνα Γώγου

Η ελευθερία είναι πολύτιμη, τόσο πολύτιμη που πρέπει να δίνεται σε δόσεις Λένιν Β.

Σαν σήμερα στις 14 Αυγούστου 1956 ,
φεύγει απο τη ζωή ο Μπέρτολτ Μπρεχτ.

Βγες έξω, σύντροφε! Ρίσκαρε
Τη δεκάρα, που ούτε δεκάρα πια δεν είναι ...

Τον τόπο για ύπνο που πάνω του πέφτει η βροχή
Και της δουλιάς τη θέση που αύριο θα χάσεις!

Μπρος, στο δρόμο έξω! Αγωνίσου!

Να περιμένεις πια δε γίνεται, είναι αργά πολύ!

Βοήθα τον εαυτό σου βοηθώντας μας:
Κάνε πράξη την αλληλεγγύη!

Βγες έξω, σύντροφε, αντιμέτωπος με τα όπλα και
Διεκδίκησε το μεροκάματό σου!

Σαν ξέρεις πως δεν έχεις τίποτα να χάσεις
Όπλα αρκετά οι αστυνόμοι τους δεν έχουν!

Μπρος, στο δρόμο έξω! Αγωνίσου!
Να περιμένεις πια δε γίνεται, είναι αργά πολύ!

Βοήθα τον εαυτό σου βοηθώντας μας:
 Κάνε πράξη
Την αλληλεγγύη!

Λευκάδα, λαϊκοι ποιητές.

 

Για να μη ξεχνάμε πως δούλευε το σύστημα,

όχι σε μακρινές εποχές,

και κάτι που πληρώνουμε τώρα.

Κρίσεις και αναπηρίες

Είναι μια μερίδα ανθρώπων
που τα πάντα αν πιάσουν σπάνε
και ανάπηρους τους κρίνουν
και όλοι σύνταξη τραβάνε.

Βλέπεις άντρες παλικάρια
που έχουν ένα μέτρο πλάτες
και είναι μες στης εργατιές μας
οι καλύτεροι εργάτες

Και όμως οι επιτροπές μας
που υπερβαίνει η λογική
τους ενέκριναν να παίρνουν
σύνταξη αναπηρική.

Και όλοι σύνταξη τραβάνε
και κανείς τους δεν μπορεί,
κέρδισαν αναπηρία
με ένα ντενεκέ τυρί.

Μπράβο στους κριτές γιατρούς μας
μπράβο πάμπολλες φορές
που έχουνε γερά σαγόνια
και μασέλες φοβερές.


Οι επιτροπές που κρίνουν
συνεχίζουν το χαβά
και πουλάνε αναπηρίες
με κοτόπουλα και αυγά.

Στην επιτροπή σαν φτάσεις
και έτσι δεν κρατάς ταγάρι
υγιέστατο σε κρίνουν
είλωτα και παλικάρι.

Αν ανάπηρος θα γίνεις
και δεν έχεις να τσοντάρεις
μήτε ανάπηρο σε κρίνουν
μήτε σύνταξη θα πάρεις.

Αν σε πάνε μες στη κάσα
με σταυρούς και μανουάλια
τότε ανάπηρο σε κρίνουν
μήτε επιθυμούν ρεγάλια.

Ποιος λοιπόν θα λάβει θαρρος
και σκληρά θα επιμείνει
με ανώτατους κριτές
της επιτροπές να κρίνει?

Σαν αγράμματος που είμαι
θα το πω εδώ γραφτό
είναι ανάπηροι οι ίδιοι
εκατό της εκατό.

Όπως πάει η επιστήμη
για βρει λοιπόν το πάτο
την Ελλάδα θα τη κάνουν
σκέτη άσυλο ανιάτων.

25.11.1986

O Νικόλαος Βρεττός γεννήθηκε στα  Κολυβάτα το 1928,επάγγελμα αγρότης,  το τρίτο κατά σειρά παιδί πενταμελούς οικογένειας,τελείωσε τη πέμπτη τάξη του δημοτικού μετά άρχισε ο β παγκ πόλεμος
Μετανάστης στα ανθρακωρυχεία του  Βελγίου,και στις φάμπρικες της Γερμανίας.
Απεβίωσε το Οκτώβριο του 2008.



.