Σάββατο, 17 Οκτωβρίου 2015

Νοέμβρης 2044



Άλλη μια χαρούμενη ημέρα,η μονη διαφορά με της προηγούμενες  είναι οτι, αυτή ειναι ποιο φωτεινή.
Και το φως όταν είναι σε έλλειψη,φέρνει νοσταλγία.
Ανατρέχω στα σοσιαλ μίντια της εποχής μου.Τώρα πλέον είναι όλα συνδρομητικά,από το 2018.
Οτι πληρώνεις βλέπεις.
Με το πλατινένιο πακέτο σου δίνουν πρόσβαση σε ότι είχες ξανακοιτάξει 40 χρόνια πριν.
Όταν ξεκίνησαν τα σόσιαλ μίντια στο νετ ήταν η εποχή της άγριας δύσης, οι προσωπικές πληροφορίες που ανέβαιναν καθημερινά ήταν άπειρες σε κάθε είδος.
Το χρυσάφι ήταν οι φώτο της κάθε εποχής,
Τώρα 40 χρόνια μετά είναι πάλι εδώ.

και συνάμα τα λόγια της Κατερίνας...




.....ξερω πως ποτέ δεν σημαδεύουν τα πόδια, 
το κεφάλι ειναι ο στόχος.....

Το νου σου ε?

Παρασκευή, 12 Ιουνίου 2015

Ευχαριστώ Κατερινα

Η μοναξιά δεν εχει το θλιμένο χρώμα στα μάτια της συννεφένιας γκόμενας.
Δεν ανοίγει τα μπούτια της με πνιχτά γελάκια,
βοιδίσιο βλέμμα κοφτούς αναστεναγμούς
και ασορτί εσώρουχα



Η μοναξιά εχει το χρώμα των Πακιστανών η μοναξιά.
Στέκεται με υπομονή στην ουρά- μπουρναζι-αγ βαρβαρα-κοκκινιά-τούμπα-σταυρούπολη-καλαμαρια.






Εξπερματώνει ουρλιάζοντας,κατεβάζει με αλυσίδες τα τζάμια,βάζει μπουρλότο στην ιδιοκτησία,και οταν πήζει το αίμα της που ξεπουλάν την φάρα της χορεύει στα τραπέζια ξυπόλυτη ζειμπέκικο κρατώντας στα μπλαβιασμένα χέρια της ενα καλά ακονισμένο τσεκούρι.




 








Η μοναξιά,η μοναξιά μας λέω,για την δική μας λέω είναι τσεκούρι στα χέρια της που πάνω απο τα κεφάλια μας



ΓΥΡΙΖΕΙ




ΓΥΡΙΖΕΙ






ΓΥΡΙΖΕΙ



https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9A%CE%B1%CF%84%CE%B5%CF%81%CE%AF%CE%BD%CE%B1_%CE%93%CF%8E%CE%B3%CE%BF%CF%85Ευχαριστώ Κατερινα